Hugo Lamon

Mr. Hugo Lamon is advocaat in Hasselt. Hij publiceert over o.m. ondernemingsrecht en deontologie van vrije beroepen. Hij mengt zich al jaren in het maatschappelijk debat over justitie. Iedere week verschijnt zijn column “LAMON op woensdag” op Jubel.be .

De trouwe lezer van deze column weet intussen dat de gedachte bij de schrijver misschien al wat langer leeft, maar het ei op dinsdagavond laat wordt gelegd zodat het op woensdagochtend online staat. Tijdens het broeden op dat wekelijks ei evolueert op de achtergrond de halve finale van het WK voetbal tussen Argentinië en Kroatië. Een Argentijnse voetballer loopt in het strafschopgebied en er is een botsing met de Kroatische keeper. De scheidsrechter fluit, wijst naar de middenstip en trekt een gele kaart voor de keeper. De televisiekijker krijgt de fase driemaal in de herhaling, inclusief vertraagde beelden.

Onterechte strafschop zegt de VRT-commentator na het zien van al die herhalingen. Geen twijfel over de fout van de keeper en dus terecht penalty zegt op hetzelfde moment de commentator van de Franse zender TF 1. Allebei bekleed met het epitheton ‘voetbalkenner’ verkeren ze beiden in de comfortabele positie van toeschouwer die de voetbalfase verschillende keren opnieuw ziet. De scheidsrechter zelf heeft slechts enkele seconden, al hebben zijn VAR-assistenten nog net wat meer tijd. Maar het resultaat blijft: de voetbalminnende wereld is verdeeld. Voetbal is interpretatie en zelfs ‘de feiten’ (een voetbalfase van enkele seconden) die vanuit alle hoeken is gefilmd blijft voer voor interpretatie. Zo gaat het vaak met beoordeling van feiten. Indien de rechtbank die feiten zou moeten beslechten, zouden er misschien ook grijze zones zijn, maar wel de zekerheid dat de rechter uiteindelijk beslist (zoals de scheidsrechter in de voetbalmatch).

Intussen zijn er ook de onthullingen van de pers over corruptie bij Europese politici. Het Europees Parlement – rijkelijk voorzien van ondervoorzitters, zoals nu ook voor het brede publiek duidelijk is geworden – heeft haar Griekse ondervoorzitter ontheven van haar functies. Het waren Le Soir en Knack die het nieuws van de ‘betrapping op heterdaad’ van die corruptie wereldkundig maakten en wisten met hoeveel – schrikbarend veel – geld de vader van het betrokken parlementslid een Brussels hotel verliet. Terloops en allicht volledig naast de kwestie: geldt de ‘betrapping op heterdaad’ waardoor een parlementslid zijn onschendbaarheid niet kan inroepen ook voor het geval de betrapping bij de vader gebeurt? En hoe zit het eigenlijk met het vermoeden van onschuld in al die mediaheisa en bliksemsnelle reactie van het Europees Parlement?

Bij de penaltykwestie waren er camerabeelden uit verschillende standpunten met geheel tegengestelde analyses van zelfverklaarde specialisten. Zou dat anders zijn indien er meer geweten zou zijn over de aard van de vaststellingen in de nu al door de publieke opinie beslechte Europese corruptiezaak? Natuurlijk, sinds het schandaal uitbrak kon iedereen tot in den treure de merkwaardige tussenkomst bekijken van de Griekse – intussen al gewezen – ondervoorzitter, in een vorig leven tv-presentatrice. Wie ooit eens vijf minuten tijd heeft moet maar eens op het internet naar de pagina’s kijken waarop Europese parlementsleden in een vlaag van zelfverheerlijking hun tussenkomsten voor een quasi leeg parlement posten. De beperkte spreekduur past in het format van sociale media, wat vaak omgekeerd evenredig is met hun relevantie. Het valt te hopen dat die niet allemaal plots de actualiteit halen, want dan ziet het er voor velen in Europa benard uit.

Maar terug naar het corruptieschandaal: het zal uiteindelijk de rechter zijn die oordeelt of de aanhouding moet worden bevestigd (wat nog niets zegt over de schuldvraag) en later zal het een rechter zijn die dan uiteindelijk moet vaststellen of de feiten al dan niet bewezen zijn. Er is een vermoeden dat er geen VAR-beelden zijn om alles nog eens opnieuw te bekijken, maar allicht wel een gestoffeerd dossier met feiten. En die feiten kunnen misschien tot verschillende interpretaties aanleiding geven. Recht is zoals voetbal. Wat een feit is voor de ene, is het niet altijd voor de andere.

Worden in dit land écht beslissingen via Whatsapp-berichten genomen?

En op het moment dat deze bijdrage nu op het PC-scherm zijn definitieve vorm krijgt is er in ons land discussie over de draagwijdte van de Whatsapp-communicatie van onze eerste minister. Ook hier ligt de media aan de oorsprong van het nieuws en zorgde zo voor de lont in een nieuw politiek kruitvat. De commentatoren op Twitter ventileren hun mening over de ministeriële Whatsapps, maar er is discussie waar de ‘oké’ van de premier over ging: een oké voor de btw-verlaging of een oké voor iets anders? Waar zijn de beelden van de VAR? En terloops: worden in dit land écht beslissingen via Whatsapp-berichten genomen?

Recht is als voetbal: iedere voetballiefhebber interpreteert de feiten en het is de scheidsrechter die beslist. Maar wat als rechters zouden beslissen via Whatsapp? Dan is voetbal een betere inspiratiebron.

Hugo Lamon

Lees hier eerdere columns van Hugo Lamon


Op de hoogte blijven van alle nieuwigheden binnen de juridische en fiscale wereld?
Volg Jubel.be op LinkedIn

Hugo Lamon

Mr. Hugo Lamon is advocaat in Hasselt. Hij publiceert over o.m. ondernemingsrecht en deontologie van vrije beroepen. Hij mengt zich al jaren in het maatschappelijk debat over justitie. Iedere week verschijnt zijn column “LAMON op woensdag” op Jubel.be .

Bekijk alle artikelen

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.