Rechtuit

Liever advocaat dan premier

Avatar
Geschreven door Hugo Lamon

LAMON op woensdag

Mr. Hugo LAMON is advocaat aan de balie Limburg (LAMON LAW).
Hij mengt zich regelmatig in het maatschappelijk debat over justitie.

Iedere woensdag maakt hij op Jubel een persoonlijke beschouwing.

Wie zichzelf verplicht om wekelijks een column te schrijven krijgt het moeilijk eens hij in de greep is van wild om zich heen slaande buikgriepbacteriën. Wanneer hij twijfelt tussen bed en die ene zaak waarvan hij de cliënt beloofde ze zelf te pleiten, lijkt het alsof er deze week nu eens niets te vertellen valt vanop het advocatenfront. Net op het moment kopt de populairste krant van het land “Liever advocaat dan premier” (Het Laatste Nieuws, 14 oktober).  Een gewezen informateur van dit land met een rijk gevulde carrière in de politiek en de academische wereld was in een ver verleden ook ooit auditeur bij de Raad van State en zelfs even advocaat-stagiair. In de krant liet hij noteren dat hij opnieuw naar de balie stapt. Het Laatste Nieuws meent te weten dat hij ook rechter bij het Grondwettelijk Hof had kunnen worden, maar “dat is eigenlijk een job van drie dagen per week. Daar krijg ik mijn bord niet mee gevuld” zo staat het tussen aanhalingstekens in de krant. Is dat een verdoken pleidooi voor een werklastmeting?

Volgens het persbericht van het betrokken advocatenkantoor wordt de nieuwe aanwinst er “Senior Legal Counsel” (“Hij is voor ons kantoor wat Eden Hazard is voor Real Madrid. Een toptransfer”, zo citeert de krant zijn toekomstig kantoorgenoot). Een Senior Legal Advisor kan vele ladingen dekken, maar als hij ook echt terug advocaat(-stagiair) wordt is de bekentenis liever advocaat dan eerste minister van dit land te worden, alvast een opsteker voor de vele jonge confraters die recent voor die roeping als advocaat hebben gekozen.

Diezelfde dag opende de Nederlandse krant “Financieel Dagblad” met een geheel ander bericht.  Een Nederlandse rechtsbijstandsverzekeraar SRK gaat zelf advocatenwerk leveren tegen een vaste prijs.  Ze beginnen met arbeidsgeschillen, waar ze eerst via onderhandelingen procedures willen vermijden. Als er toch naar de rechtbank moet worden gegaan, gebeurt dat tegen een vaste prijs van € 3.383. Volgens de marketing-directeur van de verzekeraar is dat betaalbaar, want in Nederland ga je “bij een doorsnee-advocatenkantoor, dat gemiddeld €217 per uur rekent, het voor dat bedrag niet redden”.   De verzekeraar biedt advocatendiensten aan zonder zelf een advocatenkantoor te zijn, wat meteen tot bezorgde reacties leidde van de Nederlandse Orde van Advocaten.

Een dag later kopte dezelfde krant: “Openbreken juridische markt wekt interesse adviseurs en accountants” (Financieel Dagblad, 15 oktober). Een partner van het advies- en accountantskantoor BDO reageert euforisch. “SRK zet en stap in het ontmantelen van een middeleeuwse gilde”, zo citeert de krant. De minister van justitie (die daar sinds enige tijd “minister van rechtsbescherming” heet) liet al weten dat die deontologische regels “niet in steen gebeiteld” zijn en de krant herinnerde eraan dat de “Autoriteit consument en Markt” (de Belgische tegenhanger van de Mededingingsautoriteit)  eind vorig jaar de deontologische regels die advocaten verbieden commissies te betalen aan vergelijkingssites (zoals een soort Booking.com voor advocaten) de markt belemmeren. De Orde moest daarop de deontologische regels aanpassen.

Er wordt in het artikel ook ingegaan op de vaste prijs die de rechtsbijstandsverzekeraar aanrekent. Wat als het een complexe procedure wordt? Zal dan de verzekeraar toch nog zonder meer de belangen van de cliënt laten gelden of primeert dan het bedrijfsbelang? De directeur van de verzekeraar reageert: “Als het een gecompliceerde zaak is, verliezen we erop, als het een simpele zaak is, maken we een beetje winst”. SRK zegt een gemiddeld bedrag te hebben genomen op grond van gegevens uit een “decennia oude databank met daarin tienduizenden zaken”.

Het debat zal ook in ons land op de agenda staan, want het handelt in essentie over hoe de advocatuur zich organiseert. Moeten advocatenkantoren in handen zijn van advocaten, of mag het ook door extern kapitaal (zoals verzekeraars) worden gefinancierd? Daarnaast is al lang niet iedereen in een advocatenkantoor advocaat of houdt hij zich enkel met advocatuurlijk werk bezig. Wat de prijs van de dienstverlening betreft, ligt de tijd van de “time sheet” en het uurtje-factuurtje ook al enige tijd achter ons. Uiteindelijk zullen advocatenkantoren “merchants in trust” moeten blijven (om de gevleugelde woorden van Christine Lagarde nogmaals te citeren) en zullen ze vooral een meerwaarde moeten bieden.

De uitdagingen verspreiden zich met de snelheid en de intensiteit van een buikgriepvirus. Ze bieden opportuniteiten, misschien nog meer dan eerste minister worden van dit ingewikkeld land. Maar in een land zonder regering, zijn er nog steeds hardwerkende advocaten.

Hugo LAMON

 

Meer blogposts lezen van Hugo Lamon? Dat kan hier!

Het boek ‘Jubelende Justitie’ is vanaf nu verkrijgbaarIn onderstaande video geeft meester Lamon extra toelichting.

1 Comment

  • De nieuwe carriere van toekomstig Meester Van de Lanotte (om dan maar namen te noemen) is een schoolvoorbeeld van hoogheidswaanzin (hij vergelijkt zich zelf met Bertrand Russel !) en abuse van ons beroep.De kosten van zijn tribunaal zonder impact zullen vanzelfsprekend gedragen worden door ngos (niemand werkt voor niets ?) en het kantoor van Mr Van Steenbrugge zal proberen er internationale erkenning en waardering mee te verwerven.
    Hoe lang gaan wij dit soort van personal interest related abuse van ons beroep nog tolereren ?
    Wordt hij advocaat of een soort van internationale prosecutor ?
    Zijn (toekomstige ?) opname op het tableau behoort tot de verantwoordelijkheid van de bevoegde Raad.
    Lees de columns van kaaiman in de tijd.
    Jan Dyck

Opmerking plaatsen

Uw naam wordt privé weergegeven op de website en is niet zichtbaar voor anderen. Uw e-mailadres wordt opgeslagen maar niet gepubliceerd.