Tijdens de nieuwsluwe vakantieperiode voeren de media graag advocaten op voor een babbel. Deze week was het weer tijd voor een portie strafpleiters.

“De kans dat u al van Jürgen Millen hebt gehoord, is klein”, schreef journalist Tex Van berlaer op 27 juli in Knack. “Toch ligt de Limburgse advocaat aan de basis van een van de meest ophefmakende gerechtelijke beslissingen van de afgelopen jaren. Zesvoudig moordenaar Freddy Horion mocht vorige maand na meer dan 47 jaar de gevangenis verlaten. (…) De advocaat was al betrokken bij tal van ophefmakende assisenprocessen, zoals die rond de Aquino-clan en de dodelijke clash tussen motorbendes Hells Angels en Outlaws. Ook trad hij op in wel 20 terrorismedossiers. Volgens Het Belang van Limburg is Millen misschien wel de hardst werkende advocaat aan de Limburgse balie. (…) De 48-jarige Millen is geen BV-advocaat, zoals Vlaanderen er wel enkele telt. ‘Ik ben heel selectief wat betreft interviews geven’, zegt hij in zijn woonkamer in Bilzen-Hoeselt. ‘Alle begrip voor onze media-advocaten, maar ik betrap hen er soms op dat ze te veel vertellen, daar waar discretie en terughoudendheid voor mij centraal staan. Voor mij weegt het belang van de cliënt altijd door. Is die gebaat met mijn stilte, wat vaak zo is, dan zwijg ik.’ Op de vraag of hij zich ook zou kunnen inzetten voor Marc Dutroux, antwoordt Jürgen Millen: ‘Eerst en vooral: ik heb Dutroux nog nooit gesproken. Mijn carrière begon in 1996, het jaar dat de zaak-Dutroux losbarstte. Julie en Melissa stierven als ik het me goed herinner de hongerdood. Dat vond en vind ik, naast de andere gruwelijke feiten, het allerergste. Mocht hij mij willen inschakelen, dan zou ik zeggen: bedankt, maar dat gaan we niet doen.’”

Op 25 juli werd strafpleiter Walter Van Steenbrugge door De Morgen geïnterviewd (”Extreem rechts bestrijd je niet door het te cancelen”). De krant stelt vast dat critici hem soms meer een mediafiguur dan een advocaat noemen. Walter Van Steenbrugge is het daar niet mee eens: “Dat stoort me omdat het gewoon niet klopt. Ik weiger al jaren allerlei televisieprogramma’s en amusementsshows. Ik heb meermaals geweigerd om aan De Slimste Mens deel te nemen. Als ik in de media kom, gaat het bijna altijd over justitie en mensenrechten. Dat is voor mij iets totaal anders dan bekend willen zijn.” En op de vraag of advocaten zich meer op de achtergrond moeten houden, meldt hij: “Iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken. Maar voor mij blijft geloofwaardigheid essentieel. Wanneer advocaten zich als vedetten beginnen te gedragen, raakt dat ook het aanzien van het beroep. Ik wil vooral als advocaat ernstig worden genomen.” De lezer zal zelf wel oordelen.

Misschien las u de weekendbijlage van Het Belang van Limburg (1 augustus) waarin Thomas Siffer (de gewezen hoofdredacteur van Story) met strafrechtadvocate Issabel De Fré drie dagen naar Puglia trok en daar verslag van uitbracht. Van meester De Fré wordt gemeld dat ze in 2016 deelnam aan het tv-programma De Mol en ze ook te zien was in de tv-reeks Justice for All. “Ze trad onder meer op in de zaak Pichal en de folterzaak in de Antwerpse gevangenis”, duidt de krant verder. De journalist omschrijft haar als “een vurige schoonheid, ontwapenend vrank en vrolijk, maar ook onbeschaamd nieuwsgierig en met het hart op de tong”. De krantenlezers vernemen dat ze ooit een ‘lover’ had in Rome, maar dat ze nadat ze speciaal voor hem naar Rome was gevlogen, al snel doorhad “dat Italiaanse advocaten een nogal hoge dunk van zichzelf hebben”. Zo, dat weten we dan ook alweer. Het interview vervolgt met een bijkomende onthulling: “ik had ook een keer een lief in Shanghai. Door die affaire heb ik een jaar aan de unief gemist”. Maar – toegegeven – het interview bevat meer dan enkel Story-weetjes, want als advocate die zich profileert in het seksueel strafrecht heeft ze over dit thema ook een genuanceerde mening: “Een krant wil met korte en krachtige titels haar lezers verleiden. ‘Twintiger krijgt werkstraf voor verkrachting stomdronken meisje’, staat er dan. Sappig. Maar dat geeft je niet de details die in het gerechtelijk dossier staan. Zelfs in het hele artikel lees je niet alles wat het onderzoek heeft vastgesteld; zo’n zaak zit vol nuances (…) Een lezer moet zijn oordeel dus erg, erg behoedzaam vormen. En aanvaarden dat rechters geen idioten zijn. Die kennen de wet beter dan de gemiddelde Vlaming en hebben veel grondiger nagedacht over schuld en boete dan toetsenbordridders die opgefokt van woede met hun virtuele vuist staan te zwaaien en zonder enige kennis van zaken koppen willen zien rollen.” Wie meer wilde weten over haar privéleven krijgt meteen ook een genuanceerde boodschap. Goede journalistiek is dat.

​​Hugo Lamon

​​Lees hier de wekelijkse column van meester Hugo Lamon over Justitie.

​Op de hoogte blijven van alle nieuwigheden binnen justitie, advocatuur en de juridische en fiscale wereld? Volg Jubel.be op LinkedIn.