Zowat elke vrijdag en zaterdag vind je in parochiezalen, scoutslokalen en scholen over heel Vlaanderen dozijnen mensen die aan tafels, op oncomfortabele stoelen, komen quizzen. In ploegen van vier tot zes personen buigen ze zich over vragen als “Wie loste het schot waarbij aartshertog Franz Ferdinand het leven liet en de Eerste Wereldoorlog begon?”[1] en “Welke singer-songwriter speelde het klaar om op één dag de twee klassiekers ‘I will always love you’ en ‘Jolene’ te schrijven?”[2] Ik ben één van de velen die graag op een zaterdagavond in zo’n volle zaal vertoeft, zwetend over droedels, foto’s van Rode Duivels en muziekfragmenten van songfestivalwinnaars. En elke keer weer steek ik er iets van op.
Verschillende van de quizzen brachten me ondertussen al rond de tafel met mijn collega’s. Het is voor mij de ideale teambuilding (ik houd zelf niet zo van de avontuurlijke uitjes waarbij je op rotsen of in bomen moet klimmen). En als team kan je er echt van groeien …
Samen weet je meer dan alleen
“Welke Amerikaanse mannelijke atleet haalde olympisch goud op de 100 meter op de Spelen van 2000?” Op je eentje weet je het antwoord misschien niet. Vaag herinner je je een voornaam met een M. Michael Johnson misschien? Een ander teamlid ziet echter een link tussen de antwoorden op de vorige vragen: Red Sebastian, A Clockwork Orange, Bleu d’Auvergne, … Een naam met een kleur dan: rood, oranje, blauw, groen … En dan valt je frank.[3]
De ene geeft de assist, de andere ploeggenoot kopt ‘m binnen.
Op de werkvloer kan het net zo werken. Die ene collega is een wandelende encyclopedie wat betreft arresten van het Hof van Justitie. De ander weet precies wat er in de meest recente vakliteratuur staat. Nog een ander heeft AI helemaal in de vingers. De ene schrijft een quasi foutloze conclusie, de ander vijlt nog net dat beetje bij.
Omring je met een divers team
Je hoeft dus niet alles zelf te weten of kunnen, als je je maar omringt met de juiste mensen. Ga je met een team van veertigplussers quizzen, dan is de kans groot dat vragen over Billie Eilish, Labubu’s en TikTok-trends onbeantwoord blijven. Speel je uitsluitend met twintigers, dan worden vragen over The Human League, The A-Team en Dr. Bibber allicht lastiger. Een goed quizteam is, net zoals een goede groep collega’s, divers samengesteld, van oud tot jong, mannen, vrouwen, muziekfanaten en sportfreaks.
Omring je dus met allerlei mensen. En kijk daarvoor niet alleen naar leeftijd en gender. In het Jubel-team zitten juristen, taalkundigen en communicatiespecialisten. Ieder heeft zijn eigen expertise en weet die op de juiste manier in te zetten. Op die manier bouw je een sterk team. In quizploegtermen: een ploeg die de antwoorden weet te vinden op welke vraag dan ook die ze voorgeschoteld krijgt, of het nu gaat om bier, games, geschiedenis, popmuziek of Russische literatuur. En net wanneer je denkt dat je alles gecoverd hebt, krijg je een vraag over vogels of tennis. En dan blijkt dat je toch nog niet alles weet …
Alles weten van een beetje versus een beetje van alles
We leven in een wereld waar professionals zich meer en meer specialiseren. Het lijkt wel alsof het zo moet. En die specialisaties worden alsmaar fijner. Jurist. Fiscalist. Btw-specialist. In het quizmilieu ken ik een ploeg die een speler onder haar leden heeft die elk mogelijk vogeltje kent bij zijn Latijnse naam. Erg handig natuurlijk. Tot de quiz opgesteld wordt door een spelleider die niets maar dan ook niets met fauna en flora heeft. De vragen over voetballers en technomuziek vliegen je om de oren. En daar zit je dan, met je kennis over de wielewaal en de ijsvogel.
Zowel tijdens het quizzen als op de werkvloer hebben de specialist en de allrounder beiden hun voordelen. De moderne kennisprofessional wordt steeds specialistischer, maar heeft tegelijk méér behoefte aan generalistische kennis omdat een dossier haast nooit netjes binnen één specialisme blijft. Een btw-vraag kan bijvoorbeeld vennootschapsrechtelijke, boekhoudkundige, technologische en commerciële kanten hebben. De beste specialist is daarom misschien degene die voldoende buiten zijn specialisme weet om te herkennen wanneer hij een andere specialist nodig heeft. Of in quiztermen: de sleutel tot succes is weten wat je weet en niet weet, en weten dat je een beroep moet doen op die ene ornitholoog in je vriendenkring wanneer je deelneemt aan een quiz van Natuurpunt.
Parate kennis blijft een meerwaarde
In tijden van AI, smartphones en technologie waarmee alle kennis van de wereld maar een prompt van je verwijderd is, durven we het al eens te vergeten: parate kennis blijft een meerwaarde. Tuurlijk kan je een wetsartikel, een arrest of een stukje rechtsleer altijd opzoeken. Maar net zoals je tijdens een quiz de vragen moet beantwoorden zonder je smartphone, heb je ook in je beroepsleven niet altijd toegang tot technologische hulpmiddelen. De rechter stelt je een vraag tijdens een pleidooi, je geeft een presentatie en er komt een kritische reactie uit de zaal: op die momenten vertrouw je op de parate kennis en expertise die je opgebouwd hebt met je jarenlange ervaring.
Die parate kennis heb je trouwens niet alleen nodig wanneer je geen toegang hebt tot technologie. Ze is net zo goed nodig wanneer technologie wel beschikbaar is. Als je zelf geen kennis hebt, heb je immers weinig houvast om te beoordelen of een antwoord van ChatGPT briljant is of volslagen onzin.
Om goed te scoren op een quiz moet je bovendien verbanden kunnen leggen, de verborgen hints oppikken die in een vraag verstopt zitten. Ook die kwaliteiten helpen je als jurist vooruit. En je kan ze niet zomaar in een prompt gieten.
Je stoot altijd op mensen die er toch beter in zijn (en dat is niet erg)
Mijn favoriete thema is film. Reden waarom je me niet enkel op algemene quizzen vindt, maar ook wel eens aantreft op een gespecialiseerde filmquiz. Tussen de specialisten ben ik – wanneer ik op m’n best ben – een middenmoter. De eerste keer dat je als zelfverklaard filmkenner op zo’n quiz binnenstapt, is dat best confronterend. Plots wordt je eigen expertise gerelativeerd.
Expertise begint misschien wel bij het besef hoe weinig je weet. Op een filmquiz ontdek je dat iemand alle films van Kurosawa kan opnoemen én weet wie de director of photography van Citizen Kane was. Ook in een juridisch debat ontmoet je vroeg of laat iemand die twintig jaar langer over precies dat ene onderwerp nadenkt. Dat hoeft niet bedreigend te zijn. Het is juist een kans om bij te leren. Het geeft je de ideale springplank om je expertise verder uit te diepen. En om te netwerken met gelijkgezinden.
Tot slot
Misschien is de belangrijkste les van een quizavond wel dat jij niet degene aan tafel hoeft te zijn die alles weet. Je moet vooral deel uitmaken van een ploeg die samen het antwoord vindt. En die samen plezier maakt. Want dat is voor mij uiteindelijk het allerleukste aan quizzen. Je werkt samen aan iets. En zelfs al valt de score wat tegen, dan kan je het nog altijd gezellig maken. En enkele porties bitterballen wegwerken natuurlijk.
Dus beste jurist, ga eens quizzen met je collega’s. Scherp je geest aan, steek er iets van op en maak plezier.
Wim Putzeys, hoofdredacteur Jubel en levenslang fan van The Beatles
Lees hier andere columns en artikels.
0 reacties