Op 19 mei organiseerde de Legal Diversity and Inclusion Alliance (LDIA) een rondetafeldiscussie. “Wo-Men in Law. The Road Ahead” – een naam die meteen al de kern van de zaak aanpakt: we hebben iedereen nodig om de positie van vrouwen in de advocatuur te versterken. Het is niet mannen versus vrouwen. Integendeel, ze moeten samen de weg bewandelen. Maar hoe lang is de weg nog?
Divers panel
Het panel bestond uit een diverse samenstelling van sprekers. Vier vrouwelijke sprekers: partners bij internationale en lokale advocatenkantoren en één Senior Legal Counsel bij een Big Tech giant. Zij werden aangevuld door twee mannelijke sprekers: één partner in een internationaal advocatenkantoor en één managing partner van een Belgisch kantoor. Zes personen actief in dezelfde branche, maar die tegelijk hun eigen weg bewandeld hebben om te komen tot waar ze vandaag staan. Zij werden allen gemodereerd door een jonge vrouwelijke jurist.
Sterke, menselijke keynote
De rondetafeldiscussie werd voorafgegaan door een keynote van Andrea Lawler. Zij verliet de advocatuur als partner om Senior Legal Counsel te worden bij een bedrijf op wereldniveau. De toon van de keynote was meteen gezet door haar parcours: een menselijke en eerlijke getuigenis van hoe het is voor vrouwen om partner te worden in een advocatenkantoor maar eveneens van de obstakels die blijven bestaan als men besluit over te gaan naar de privésector. Geen enkele sector is perfect, maar de advocatuur lijkt niet altijd de beste leerling van de klas te zijn met haar veeleisende cliënten en razendsnelle omgeving. Haar boodschap was echter duidelijk: “male colleagues must champion for their female colleagues as diverse leadership yields far better results”.
The road ahead
De corporate ladder beklimmen komt voor niemand zonder slag of stoot. Het is een parcours dat veel obstakels bevat en en cours de route zullen opofferingen vereist zijn. En toch wordt het voor één groep beduidend moeilijker gemaakt door bestaande professionele structuren en maatschappelijke opvattingen. De verschillende getuigenissen tijdens de rondetafeldiscussie toonden aan dat vrouwen zoveel harder moeten klimmen om de top van de ladder te bereiken. Waar mannen op hun weg naar leiderschap vaak worden beoordeeld op hun potentieel (dus: blik op de toekomst), worden vrouwen beoordeeld op hetgeen ze al naar de tafel leggen (dus: blik op het verleden en het heden). Eerlijk? Ik denk het niet.
Wat opviel, is dat dit patroon zich niet beperkt tot de beginjaren van een carrière. Ook wanneer vrouwen al lang bewezen hebben wat ze waard zijn, blijven de verwachtingen ongelijk verdeeld. Waar een man die zijn ambities uitspreekt gezien wordt als gedreven, wordt een vrouw met dezelfde houding al snel als veeleisend of moeilijk bestempeld. De lat ligt – hoe je het ook draait – niet voor iedereen even hoog. En dat terwijl de juridische sector net een omgeving is die zichzelf graag positioneert als rationeel en objectief. Misschien is het dan ook tijd om die objectiviteit ook intern toe te passen.
Symbolische of oprechte bondgenoot
Het zullen dus niet de vrouwen alleen zijn die deze problematiek gaan aanpakken. Er zijn mannelijke bondgenoten nodig. Zij moeten de problematiek erkennen en hun schouders eronder zetten. Geen woorden, maar daden.
Er zijn wel een aantal hulpmechanismen beschikbaar. Zo werden coaching, mentorschap en sponsorschap vernoemd als hulpmiddelen om de weg naar leiderschap iets gemakkelijker te maken. Vooral de techniek van sponsorschap blijkt een enorme kracht te hebben. Een sponsor is iemand die voor jou opkomt als je niet aanwezig bent en die zich deze verantwoordelijkheid eigen maakt. Een mentor leert je de weg – een sponsor baant hem voor je. Interessant is dat men aangaf dat deze hulpmiddelen ook belangrijk blijven nadat je tot het partnership toegetreden bent. Het blijft dus altijd waardevol om oprechte bondgenoten te hebben.
Ook transparante communicatie werd aangehaald als cruciaal hulpmiddel. Zorg dat je groeiprocessen binnen je kantoor helder zijn en laat je HR-collega’s hier ook een rol in spelen.
Tot slot werd het belang aangehaald om ook mannelijke collega’s het onbetaalde en onzichtbare werk te laten doen en vrouwelijke collega’s meer te betrekken in betekenisvolle en zichtbare taken, zowel op als buiten kantoor. Geef mannen de ruimte om meer huishoudelijke taken op zich te nemen opdat dit minder op vrouwen valt. Laat niet enkel vrouwen de meer onzichtbare taken op kantoor doen, zoals HR en administratie. En betrek consequent en oprecht vrouwen op belangrijke dossiers. Ze zijn niet enkel onderdeel van je pitches, maar ze vormen een fundamenteel en onmisbaar onderdeel van je team.
Advies voor leiders van morgen
De rondetafeldiscussie werd afgesloten met advies voor de volgende generatie:
- Blijf zorg dragen voor jezelf en stel grenzen.
- Geef de voordelen die je zelf ontving door aan de volgende generatie.
- Behoud interesses en inspiratie buiten het werk.
- Doe alles wat je doet met integriteit.
- Leg dezelfde professionaliteit aan de dag voor je carrièreontwikkeling als voor je juridisch werk.
- Onderschat nooit het belang van relaties en vriendelijkheid. Zoals dr. Maya Angelou zei: “People will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.”
Eenvoudig klinkt het, maar in de praktijk is het vaak het moeilijkste wat er is. Want grenzen stellen in een cultuur die beschikbaarheid vereist, jezelf blijven in een omgeving die conformiteit beloont – dat vraagt moed. Niet de spectaculaire moed van grote beslissingen, maar de stille moed van elke dag opnieuw kiezen wie je wil zijn. Advocaat zijn is een roeping, maar het mag geen zelfopoffering worden. De leiders van morgen zijn niet degenen die het meest uren kloppen, maar degenen die weten wanneer ze moeten doorduwen én wanneer ze een stap terug moeten zetten. Dat is geen zwakte – dat is strategie.
Conclusie
Dat er nog werk aan de winkel is, is zeker. Of we ooit aan het einde van de weg gaan komen, is minder zeker – het lijkt immers een onderwerp dat blijvende aandacht verdient. Maar wat vaststaat, is dat de weg met iedereen samen bewandeld moet worden. En de wil om dat te doen, zo bleek tijdens het event, is er zeker.
0 reacties