​De juridische wereld lijkt deze week wel collectief in vakantiemodus. Advocaten reageren met een verbazingwekkende snelheid op mails, weze het dat het automatische antwoorden zijn met de mededeling dat ze niet antwoorden. Ook in de politieke wereld lijkt het rustig, misschien alleen al omwille van het feit dat Georges-Louis Bouchez ergens op de skilatten zit.

Dat biedt ons de mogelijkheid om ons te verheugen over leuk positief nieuws. Deze week geraakte bekend dat Klaasje Meijer, die tot eind 2021 “de blonde van K3” was, tijdelijk in die rol terugkeert. Het was voor sommige kranten voorpaginanieuws en niet enkel voor de vele fans een hartverwarmende mededeling. Klaasje is overigens gehuwd met de Nederlandse advocaat Max van Geest en ze kennen mekaar al van lang voordat Klaasje een showbizzberoemdheid was. Volgens de gespecialiseerde pers zorgt “haar” advocaat voor rust en stabiliteit. Geef toe, het straalt toch ook een beetje af op de ganse beroepsgroep.

De vakantiestilte is ook goed nieuws voor de Orde van Vlaamse Balies, waar de storm kan gaan liggen die er door advocatenland raasde naar aanleiding van de uitspraak van de tuchtraad van beroep (over de advocate die in het weekend onbezoldigd helpt in het restaurant van haar echtgenoot), maar het debat is daarmee zeker niet op een dood punt gekomen. Meer nog, het lijkt er steeds meer op dat het de verkiezingsstrijd binnen de balie mee zal beïnvloeden en dat maakt sommigen wat zenuwachtig.

Op wetgevend vlak is er toch wat nieuws (door de regering positief bedoeld), met een wetsontwerp dat een titel kreeg die meedingt naar het Belgisch record in juristerij: “Wetsontwerp betreffende de regeling van een tijdelijk wettelijk kader inzake de uitvoering van de straf onder elektronisch toezicht, de probatiestraf, de werkstraf, de opschorting en de probatieopschorting, het uitstel en het probatie-uitstel, de bijkomende straf bedoeld in artikel 50 van het Strafwetboek en bepaalde straffen opgelegd aan rechtspersonen en tot wijziging van het Wetboek van strafvordering en de wet van 17 mei 2006 betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten, met het oog op de inwerkingtreding van het nieuw Strafwetboek”. Laten we positief blijven, maar zo’n lange titel voorspelt zelden iets goeds.

​Was zo’n tijdelijke brug eigenlijk niet te voorzien en had de wetgever dus niet eerder beter werk moeten afleveren?

De onvermoeibare Eric Beaucourt jaagde het ontwerp door AI en de gegenereerde analyse was helder: “Dit wetsontwerp fungeert als een "tijdelijke brug". Omdat het nieuwe Strafwetboek op 8 april 2026 ingaat, maar het definitieve wetboek voor de uitvoering van die straffen nog niet klaar is (verwacht tegen 2029), regelt deze wet hoe straffen in die tussenperiode concreet worden uitgevoerd.” Dat ontwerp met de lange titel moet dus het eigen falen van de wetgever anticiperend repareren. Was zo’n tijdelijke brug eigenlijk niet te voorzien en had de wetgever dus niet eerder beter werk moeten afleveren? Hiermee strandt dus de poging om deze week unisono positief te blijven, maar de wetgever kan dus nog tijdig ingrijpen en ervoor zorgen dat er op 8 april geen chaos ontstaat.

De wereld draait intussen vrolijk verder, ook in ons land. Daar heeft de ambassadeur van de Verenigde Staten blijkbaar lak aan diplomatisch handelen, wat de Amerikaanse benadering van de “rechtsstaat” wel heel dichtbij brengt. De ambassadeur schoffeert een Belgisch minister en vindt dat een in ons land lopend gerechtelijk onderzoek maar meteen moet worden gestopt. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken noemde dat een inbreuk op de “diplomatieke basisregels”, wat dus een diplomatische reactie was op iets wat niet echt van een diplomaat wordt verwacht.

​Zal dit incident de voedingsbodem zijn voor de volgende onconventionele stap waarmee alle zekerheden en diplomatieke gebruiken op de schop staan?

Dat zorgde in deze rustige juridische tijden toch ook voor wat oprispingen. Advocaat publiek recht Jan Ghysels, die nooit om een scherpe mening verlegen zit, maakte op LinkedIn volgende scherpe bedenking: “Inmenging in de binnenlandse politiek is een ernstige reden om met toepassing van artikel 9 van het Verdrag van Wenen een ambassadeur ‘weg te zetten’, ‘persona non grata’ verklaren. Misschien moet dat maar toegepast worden” vindt hij. Hij weet natuurlijk ook dat dit niet zal gebeuren. De ambassadeur ziet overigens zelf geen reden om zich te verontschuldigen. Zal ook dit incident wegebben in deze vakantiesfeer, of is het de voedingsbodem voor de volgende onconventionele stap waarmee alle zekerheden en diplomatieke gebruiken op de schop staan en we definitief in een nieuwe wereld zijn beland?

Zullen we in afwachting toch nog maar positief blijven en wat genieten van de pretentieloze deuntjes van de K3’tjes en het gelukzalig gevoel dat ze aan de kinderen bezorgen (maar ook, zo blijft uit de reünieconcerten van de initiële K3, ook aan vele anderen)? We zullen die positiviteit wel nodig hebben om de rechtsstaat verder te stutten.

​​​Hugo Lamon

​​Lees hier meer columns van meester Hugo Lamon over Justitie.

​Op de hoogte blijven van alle nieuwigheden binnen justitie, advocatuur en de juridische en fiscale wereld? Volg Jubel.be op LinkedIn.