Bekennen moet ik het: na (straks) 42 jaar academische en justitiële rechtsbeoefening had ik er nooit van gehoord. De stakingswet. Aan mijn studenten zeg ik al even lang dat België geen stakingswet heeft.

Er is wel artikel 6.4 van het (Herziene) Europees Sociaal Handvest, dat het recht van de werknemers te staken erkent en artikel 38 van dat handvest, dat als beperkingen van (onder meer) dat recht toestaat, “die welke bij de wet zijn voorgeschreven en in een democratische samenleving noodzakelijk zijn voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen en voor de bescherming van de openbare orde, de nationale veiligheid, de volksgezondheid of de goede zeden.”

De Belgische Wet Prestaties Algemeen Belang in Vredestijd, die “opeisingen” mogelijk maakt, is, zo blijkt uit zijn bewoordingen, enkel van toepassing op de particuliere sector. Voor de “pachters” van lijnen dus, niet voor De Lijn.

Conclusie

Zoiets als “de” stakingswet bestaat niet. Het zou wellicht een mooi kerstcadeau zijn voor alle vredelievende mensen van goede wil. Zelfs in een light versie.