Hugo Lamon

Mr. Hugo Lamon is advocaat in Hasselt. Hij publiceert over o.m. ondernemingsrecht en deontologie van vrije beroepen. Hij mengt zich al jaren in het maatschappelijk debat over justitie. Iedere week verschijnt zijn column “LAMON op woensdag” op Jubel.be .

Iedere week verwachten de lezers van deze rubriek een puntige beschouwing over een onderwerp uit de juridische actualiteit. In zijn tweewekelijkse nieuwsbrief De voorzitter op vrijdag sneed Peter Callens vorige vrijdag op Aristotelische “accidentele” wijze (zo omschrijft hij het zelf) een fundamenteel punt aan. In de lijst van nieuwe Covid-maatregelen is er een registratieplicht voor wie niet aan thuiswerk doet. Het KB van 27 november stelt “de rechterlijke orde” vrij van die verplichting. Dat brengt de voorzitter van de OVB via dat ommetje tot de vraag of advocaten ook tot die rechterlijke orde moeten worden gerekend. Peter Callens zegt onomwonden “ja” en verwijst daarvoor naar onvolprezen literatuur over de advocatendeontologie. Sommigen stelden de vraag of dit standpunt wel te verenigen is met een advocaat als ondernemer.

Beoefenaars van vrije beroepen, en a fortiori advocaten, zijn meer dan alleen maar ondernemers. Ze moeten niet enkel rekening houden met de wensen van de afnemers van hun diensten (cliënten, patiënten) maar ook met het algemeen belang. Ze zijn onderworpen aan de regels van het mededingingsrecht, maar hebben ook een taak die niet onderworpen is aan de marktwerking. Voor artsen en apothekers is dat de volksgezondheid en voor advocaten het vrijwaren van de rechtsstaat. Dat laatste betekent dat een advocaat in een individueel dossier niet zonder meer alles kan doen, wanneer dit de goede werking van de rechtsstaat zou aantasten. Dat betekent bijvoorbeeld ook dat de apotheker-ondernemer niet mag aanzetten tot overconsumptie van geneesmiddelen, omdat dit de volksgezondheid kan schaden. Voor advocaten betekent het dat ze in hun individuele handelen ook onderdeel zijn van de rechterlijke orde. De voorzitter van de OVB is een begenadigd schrijver wanneer hij via een anekdote ook meteen tot de kern van het debat weet door te dringen.

De afgelopen dagen was het deel van de Vlaamse advocatuur dat actief is op sociale media dan weer getriggerd door een andere anekdote, waarbij ondertekende ongewild de lont in het kruitvat stak. Het begon met het radionieuws op zondagochtend, waar iemand namens de Orde van Vlaamse Balies vertelde dat de helft van de advocaten zich niet goed in zijn vel voelt en dat er daarom een actieplan komt om het psychisch welzijn aan de balie te verbeteren. Ik vond het vreemd dat een beroepsorde, die namens alle advocaten spreekt, met de fanfare voorop daarover communiceert. Ik had het niet over het zeer verdienstelijk initiatief zelf om het psychisch welzijn te verbeteren, maar stelde mij wel de vraag of de Orde zich zo nodig daarmee extern moet profileren. Er zijn vele spelers op het veld van de juridische dienstverlening, waarbij vanuit alle hoeken de concurrentie met de advocatuur wordt aangewakkerd. Ik ben allicht naïef, ouderwets en te “accidenteel” met de advocatuur bezig om te denken dat je daarmee niet onmiddellijk marktaandeel behoudt of verwerft. Natuurlijk wel met het implementeren van het actieprogramma om daarna te kunnen wijzen op de aanzienlijke verbeteringen.

Het regende reacties, wat enkel positief is. Jan Roggen, een gerespecteerd confrater die zelf openlijk getuigt over zijn vroegere burn-out, reageerde met te benadrukken dat het debat ten gronde veel te belangrijk is om te blijven steken in de discussies over de communicatie. Ik heb respect voor dit standpunt, maar het was mij in eerste instantie alleen te doen over die berichtgeving in de brede media.

Sommigen vinden dat het toch noodzakelijk is om erover te communiceren. Dat we de problemen van de balie niet onder een steen moeten stoppen. Dat kan kloppen, al denk ik dat er voor het overleven van de advocatuur als onderdeel van de rechterlijke orde andere prangende kwesties zijn, wil de advocatuur als geheel haar maatschappelijk cruciale rol behouden.

De advocatuur is de georganiseerde onenigheid. Het behoort tot het DNA van de advocaten om permanent in discussie te gaan. In die zin waren de reacties het bewijs dat het goed gaat met de advocatuur. Er is debat en dat houdt ons allen wakker.

Toch nog een kleine kanttekening: in een reactie, die inmiddels werd verwijderd, hekelde een magistraat die tevens lid is van de Hoge Raad voor de Justitie dat mijn opmerking niet “alleen kortzichtig en imbeciel (is), maar ook schuldig hulpverzuim”. Ik gun de magistraat zijn freedom of speech en hij mag mij zelfs beledigen. Maar is die impliciete verwijzing naar artikel 422bis Strafwetboek nu een daad van vijandschap tegenover de debatcultuur aan de balie of een wat ongelukkige opwelling op een grauwe zondagochtend?

Hugo LAMON

***

Meer blogposts lezen van Hugo Lamon? Dat kan hier!

Hugo Lamon

Mr. Hugo Lamon is advocaat in Hasselt. Hij publiceert over o.m. ondernemingsrecht en deontologie van vrije beroepen. Hij mengt zich al jaren in het maatschappelijk debat over justitie. Iedere week verschijnt zijn column “LAMON op woensdag” op Jubel.be .

Bekijk alle artikelen

3 reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Meester Lamon, mijn commentaar werd niet verwijderd in tegenstelling tot wat u stelt en ik handhaaf daar elk woord van. Letterlijk hebben wij de volgende uitwisseling gehad op een post van een collega, waar ik u niet had genoemd, en u zichzelf aangesproken hebt gevoeld:

    “Inderdaad, goed dat ook de OVB aandacht heeft voor psychische kwetsbaarheid. Sommige advocaten reageerden al furieus op deze aankondiging, met de melding dat hierdoor wordt gedaan alsof advocaten psychisch labiel zouden zijn. Elk mens is in mindere of meerdere mate psychisch kwetsbaar en dat betekent niet dat die persoon psychisch labiel is. Het beroep van advocaat is een zeer veeleisend beroep dat een zeer hoge druk op het psychisch welbehagen kan leggen. Bravo aan de OVB dat zij ook aandacht gaat hebben voor het psychisch welbevinden van haar leden. Laat u niet ontmoedigen door imbeciele en kortzichtige kritiek!”

  • vervolg: reactie Hogu Lamon: “Imbeciele en korzichtige kritiek”. Dat is het oordeel van een magistaat, zonder tegensprekelijk debat. Men zegge het voort”

    reactie: Pierre Thiriar: al jaren worden er vanuit diverse hoeken veel inspanningen geleverd om psychische kwetsbaarheid uit de taboesfeer te halen en om de vooroordelen ter zake te doorbreken en het stigma dat aan psychische kwetsbaarheid hangt te bestrijden. Wanneer iemand dan ondoordacht raast tegen die inspanningen, het stigma versterkt en de taboesfeer nieuw leven wil inblazen, is dat niet alleen kortzichtig en imbeciel maar is dat ook schuldig hulpverzuim. Jaarlijks stappen mensen uit het leven, ook onder mijn studenten, ook onder advocaten, omdat zij niet durven spreken over hun psychische kwetsbaarheid. Men zegge het voort.

  • vervolg:
    reactie Hugo Lamon: “iemand raast tegen inspanningen”. Ik citeer even letterlijk.
    U vergist zich van debat. Het gaat over de finaliteit van externe en interne communicatie.
    U hoeft niet zo ad hominem tegen mij te reageren.

    reactie Pierre Thiriar: “u hebt het schoentje zelf aangetrokken